Pozycja na euro jest teraz jednoznaczna według jednej miary: netto krótka pozycja 67 504 kontraktów wobec otwartego interesu 952 683, sklasyfikowana na szczycie własnego sześciomiesięcznego zakresu, poziom, który dane wprost oznaczają jako najbardziej rozciągnięty od początku rejestrowania danych 6 stycznia 2026. Zmiana tygodniowa to nie przystanek. Pozycja urosła o 27 132 kontraktów w ostatnim tygodniu sprawozdawczym, dokładne przeciwieństwo tego, czego wymagał falsyfikator desku z 3 lipca, by uznać squeeze za potwierdzony.
Ta rozbieżność ma znaczenie, ponieważ reszta księgi pozycji opowiada inną historię o dolarze. W pięcioletnich Treasuries netto krótka pozycja skurczyła się o 52 735 kontraktów w tym samym tygodniu, a w dziesięcioletnich netto krótka pozycja skurczyła się o 113 406 kontraktów, obie oznaczone jako redukcja krótkich pozycji, a nie rosnąca pozycja. Gdyby rynek naprawdę wierzył, że premia dolara wynikająca z różnicy stóp procentowych jest przesadzona, odwracanie zakładów byczych na dolara powinno pojawić się po obu stronach naraz, w księdze stóp procentowych i w księdze walutowej. Pojawiło się tylko po jednej.
Krótka pozycja na euro nie jest ściskana; to jedyny zakątek kompleksu byczego na dolara, który jeszcze nie dołączył do odwracania pozycji na Treasuries.
Notowania oferują częściowe wyjaśnienie. EUR/USD zamknął się 3 lipca 2026 na poziomie 1,144, wzrost o 0,55% w ciągu dnia i 0,69% w ciągu pięciu sesji, ale wciąż 1,46% niżej w ciągu ostatniego miesiąca i wyraźnie poniżej 20-dniowego maksimum na poziomie 1,161, dokładnie tego poziomu, który desk wskazał jako linię potwierdzającą squeeze. Indeks dolara amerykańskiego zamknął się 2 lipca 2026 na poziomie 100,86, spadek o 0,52% w ciągu dnia i 0,56% w ciągu pięciu sesji, jednak wciąż wzrost o 1,65% w ciągu miesiąca i powyżej własnego 20-dniowego minimum na poziomie 99,41. Oba instrumenty dryfują w kierunku, jakiego chce teza o squeeze, bez przełamania zakresu, które uczyniłoby z tego fakt, a nie możliwość.
Uczciwa lektura to werdykt podzielony, a nie jednoznaczny. Strona Treasuries wezwania desku z 3 lipca się broni: redukcja krótkich pozycji zarówno na tenorze pięcioletnim, jak i dziesięcioletnim to już dwa kolejne cotygodniowe raporty idące w tym samym kierunku. Strona walutowa się nie broni: rozszerzenie krótkiej pozycji na euro do świeżego maksimum w rankingu rozciągnięcia jest dokładnym przeciwieństwem potwierdzenia. Dane o pozycjonowaniu opóźniają się względem ceny nawet o tydzień przy tym harmonogramie sprawozdawczym, co jest najsłabszym ogniwem odczytywania tego raportu jako rozstrzygającego w którąkolwiek stronę; desk walutowy mógłby już przeceniać z wyprzedzeniem to, co pokaże następny raport.
To, czego desk pilnuje dalej, jest konkretne. ISM Services PMI publikowany jest 06 lip 2026 z prognozą 54,2 wobec poprzedniego odczytu 54,5, publikacja bezpośrednio odnosząca się do tej samej narracji wzrostowej, która leży u podstaw premii dolara wynikającej ze stóp procentowych. FOMC Meeting Minutes następują 08 lip 2026, a decyzja w sprawie Official Cash Rate w Nowej Zelandii, według prognoz mająca przesunąć się z 2,25% do 2,50%, ląduje tego samego dnia i przetestuje apetyt na ryzyko w krzyżówkach walutowych handlowanych razem z euro. Jeśli EUR/USD przełamie 1,161 przy rosnącym wolumenie, albo następny raport Commitments of Traders pokaże krótką pozycję na euro faktycznie się kurczącą, teza o squeeze awansuje z częściowej do potwierdzonej. Jeśli krótka pozycja na euro znów się rozszerzy, podczas gdy krótkie pozycje na Treasuries wciąż będą redukowane, podział się utrzyma, a desk będzie traktował euro jako jedyny aktyw, do którego jeszcze nie dotarło odwracanie podażowej strony dolara.
