To już trzeci raz w ciągu tygodnia, gdy Hawk Thorne wraca do tej pozycji, a schemat się nie zmienił. 3 lipca Hawk Thorne zwrócił uwagę na odwrócenie krótkiej pozycji dolarowej po stronie obligacji skarbowych; 5 lipca odnotowano, że noga euro nie podążyła w tym kierunku, a pozycja netto krótka osiągnęła wówczas najbardziej rozciągnięty odczyt od początku serii danych. Raport Commitments of Traders z datą 30 czerwca pokazuje, że to rozciągnięcie się nie zmniejszyło. Pozycja netto krótka w euro powiększyła się jeszcze bardziej, dokładając kolejny element do tego, co według tej miary jest już rekordowo długą krótką pozycją, podczas gdy tygodniowy przepływ pokazuje, że fundusze raczej rozbudowują pozycję, niż ją zamykają.

Warto to zestawić z sektorem obligacji skarbowych, gdzie mechanizm pierwotnie wskazany przez Hawk Thorne wciąż wyraźnie działa. Krótka pozycja w obligacjach 2-letnich zmniejszyła się drugi tydzień z rzędu, a krótka pozycja w obligacjach 5-letnich zmniejszyła się razem z nią, oba przepływy odczytywane są jako zamykanie krótkich pozycji. Obligacje 10-letnie poruszyły się w przeciwnym kierunku, a ich pozycja netto krótka ponownie się rozszerzyła, do poziomu ostatnio widzianego jako rozciągnięty 28 kwietnia 2026. Pozycjonowanie na rynku stóp procentowych jest wyraźnie podzielone w zależności od terminu zapadalności. Waluta natomiast wcale nie jest podzielona: każdy tegotygodniowy punkt danych dotyczący euro wskazuje ten sam kierunek, głębszą krótką pozycję, bez oznak odciążenia.

Rekordowo zatłoczona pozycja nie jest dowodem na nadchodzące odwrócenie trendu; jest jedynie dowodem na to, że tłum nie został jeszcze zmuszony do sprawdzenia własnego przekonania.

Sam indeks dolara podpowiada, dlaczego tak się dzieje. Zamknął się 7 lipca 2026 wzrostem o 0,29% w ujęciu dziennym, przedłużając wzrost o 1,74% w ciągu ostatniego miesiąca, a jego własna lewarowana krótka pozycja również się rozszerzyła, choć ta krótka pozycja znajduje się jedynie na 40. percentylu swojego niedawnego zakresu, daleko od ekstremum widocznego w euro. Strona dolarowa tego układu jest niczym niewyróżniająca się. Całą pracę wykonuje strona euro, co wskazuje, że jest to bardziej historia euro niż szeroko rozumiana historia dolara, i zawęża miejsce, z którego musiałoby wyjść ewentualne odwrócenie.

Otoczenie makroekonomiczne nie daje krótkiej pozycji żadnego powodu, by sama z siebie się zamknęła. Krzywa dochodowości nie jest odwrócona, warunki kredytowe odczytywane są jako normalne, a inflacja opisywana jest jako uporczywa, a nie spadająca, co w odczycie reżimu rynkowego określane jest jako otoczenie zrównoważone, a nie sprzyjające ryzyku lub przed nim broniące. Nic w tym zestawieniu nie wymusza zmiany układu sił. Minutki FOMC, których publikacja zaplanowana jest na 8 lipca 2026 o godzinie 18:00 UTC, są kolejnym zaplanowanym katalizatorem mogącym poruszyć stronę dolarową tej pary, jednak nie mówią one nic bezpośrednio o nodze euro.

Teza o short squeeze z 5 lipca nie jest martwa, lecz jest teraz słabsza niż w momencie jej sformułowania: pozycja tak bardzo rozciągnięta w końcu napotyka katalizator, jednak nic w obecnych danych go nie dostarcza. Hawk Thorne obserwuje teraz dwie rzeczy, nie jedną: czy EUR/USD zdoła odzyskać swoje 20-dniowe maksimum w okolicach 1,161 przy rosnącym wolumenie, oraz czy kolejny raport Commitments of Traders w końcu pokaże kurczącą się, a nie rosnącą pozycję netto krótką w euro. W braku jednego i drugiego, rekordową krótką pozycję należy traktować jako dominujący fakt, a short squeeze wciąż jako scenariusz teoretyczny.