Pozycja netto długa WTI wzrosła o 2355 kontraktów w tygodniu do 29 września 2026 r. Pozycje krótkie brutto spadły o 2938 kontraktów, podczas gdy pozycje długie brutto spadły o 583. Ten wzrost netto to historia zamykania pozycji: krótcy opuszczają zatłoczony handel, nie napływają nowe pozycje długie. To rozróżnienie ma znaczenie. Pozycja netto długa zbudowana na zamykaniu krótkich jest mniej zaangażowana niż ta zbudowana na nowych zakupach i bardziej narażona, jeśli ruch cenowy, który sprowokował to zamykanie, się odwróci.#
Księga Brent zarządzana przez fundusze nie poszła w tym samym kierunku. Jej pozycja netto długa spadła o 854 kontrakty w tym samym tygodniu, co wynikało zarówno ze spadku pozycji długich brutto o 601 kontraktów, jak i wzrostu pozycji krótkich brutto o 253 kontrakty. Pozycja netto długa Brent wynosi teraz tylko 3571 kontraktów wobec otwartego interesu na poziomie 303323, a jej indeks Williams COT wskazuje zero, najmniejszą pozycję netto długą Brent w ciągu ostatniego roku. Odpowiadający mu indeks dla WTI wskazuje 100, największą pozycję netto długą w swoim własnym roku. Dwie odmiany tego samego surowca, ten sam tydzień, to samo tło zapasowe. Pozycjonowanie ciągnie w przeciwnych kierunkach.#
Dane o zapasach z tego tygodnia dają zamykającemu krótkie pozycje tłumowi WTI coś, na co można się powołać. Spadek zapasów ropy według EIA okazał się niespodzianką na poziomie 266% względem prognozy, co według Hawk Thorne jest wskazaniem w kierunku zwyżkowym, ale ogranicza się do przekonania na poziomie rzutu monetą, ponieważ niespodzianki w podażowych danych surowcowych dla WTI sprawdzały się historycznie tylko w 55% przypadków. Rynek też nie wynagrodził tego spadku zapasów. Ropa WTI notowana była na poziomie 89,69 w dniu 7 października 2026 r., wciąż o 3,59% niżej w ujęciu miesięcznym. Ropa Brent, notowana na poziomie 101,79, jest o 3,95% wyżej w tym samym ujęciu miesięcznym. Ta rozbieżność nie znajduje wyjaśnienia we wspólnej historii podażowej, o ile to miałoby być nią.#
Pozycja netto długa WTI jest odbudowywana przez krótkich opuszczających handel, nie przez tłum handlujący globalnym benchmarkiem, który w tym samym tygodniu przycinał własną pozycję długą.#
Ten rozłam stawia tłum zamykający krótkie pozycje w WTI w trudnej sytuacji na dwóch frontach. Jeśli zacieśnienie zapasów, na które wskazuje odczyt EIA, jest realne i szerokie, księga Brent jest niedoważona na ten scenariusz, a jej pozycje długie brutto mogłyby zostać odbudowane w taki sam sposób, w jaki właśnie rozwiązały się pozycje krótkie WTI. Jeśli natomiast amerykański spadek zapasów jest zdarzeniem jednotygodniowym i specyficznym dla rynku krajowego, na co wskazywałoby wycofanie się Brent z własnej pozycji netto długiej w tym samym tygodniu, odbudowana właśnie pozycja netto długa WTI ma za sobą niewiele więcej niż jeden zaskakujący odczyt, który Hawk Thorne traktuje jako rzut monetą. W obu przypadkach błąd leży po stronie tej księgi, która poruszyła się wyłącznie na podstawie liczby dotyczącej zapasów.#
Testem będzie następny raport CFTC, obejmujący tydzień po 29 września 2026 r. Jeśli pozycja netto długa WTI będzie dalej rosnąć, a pozycja netto długa Brent pozostanie bez zmian lub spadnie dalej, odczyt wskazujący na krajowy charakter spadku zapasów się potwierdzi, a pozycja WTI będzie coraz bardziej narażona na odwrócenie, gdy jednotygodniowy efekt zapasowy wygaśnie. Jeśli natomiast cena Brent okrzepnie, przemawiałoby to za tym, że zacieśnienie jest szersze, niż wskazywały tegotygodniowe dane dotyczące tylko USA, a zamykanie pozycji krótkich w WTI wydawałoby się przedwczesne, nie błędne.#



