Rejestr Narracyjny

Rozciągnięcie rentowności 2-letnich obligacji Skarbu USA w pobliżu 98. percentyla w ujęciu 12-miesięcznym jest napędzane emisją Skarbu Państwa i presją podażową związaną z odbudową gotówki, nie autentycznym jastrzębim przeszacowaniem ścieżki Fed, ponieważ kontrakty futures wyceniają jedynie 34 punkty bazowe dodatkowego zacieśniania w ciągu 12 miesięcy wobec spowalniającego odczytu PKB.

Rozciągnięcie rentowności 2-letnich obligacji skarbowych USA w pobliżu 99,6. percentyla ich zakresu z ostatniego roku pozostaje historią emisji fiskalnych, nie premii za ryzyko wojenne, co potwierdza fakt, że rentowność nie spadła, mimo że ropa WTI oddała 4,96% w ciągu pięciu sesji na słabnącym ryzyku eskalacji wokół Iranu.

Miesięczny rajd ropy WTI o 25,72% wycenia żywe ryzyko eskalacji z Iranem, którego rynek stóp procentowych nie odzwierciedla; rozciągnięcie rentowności 2-letnich obligacji skarbowych na 100 percentylu to historia podaży fiskalnej, a nie przeszacowania ryzyka wojennego, a te dwa zjawiska nie pozostaną rozłączone bez końca.

Świeża emisja netto obligacji skarbowych o wartości 125,9 mld USD przy jednoczesnym drenażu płynności z TGA o 87,2 mld USD, w połączeniu z żywym szokiem ryzyka podażowego na rynku ropy pchającym WTI na 20-dniowy szczyt, spotęgowuje, a nie łagodzi presję na krótki koniec krzywej, a nadchodząca aukcja 10-letnich obligacji 23 lipca będzie najbliższym testem tego, czy rynek zdoła ją wchłonąć bez ustępstwa w rentowności.

Słabnące oczekiwania na cięcia stóp przez Fed, odczyt EKSTREMALNEJ grawitacji fiskalnej (wysoka emisja netto przy spadku TGA) oraz ropa WTI na świeżym 20-dniowym szczycie powyżej 80 USD przeważają nad autentycznymi danymi o dezinflacji ze strefy euro i USA, więc ścieżkę stóp procentowych wyznacza podaż i energia, a nie trend inflacyjny.

Amerykańskie uderzenia na Iran 15 lipca zbiegły się ze słabym odczytem bazowego PPI (0,2% wobec prognozy 0,3%) i słabszym niż oczekiwano PKB Chin za II kwartał (4,3% wobec 5,0%), a mimo to S&P 500 wzrósł o 0,24%, a WTI spadło o 0,79%, więc rynek wycenia eskalację jako opanowaną i pozwala, by sterował nim chłodzący się globalny cykl; jedynym wyjątkiem jest krótki koniec krzywej, z rentownością 2-letnich obligacji na 100 percentylu roku i 40,5 pb zacieśniania wciąż wycenianego w horyzoncie 12 miesięcy.

Spadek CPI w czerwcu do 3,5% rok do roku, przy jednoczesnym bezwzględnym spadku indeksu bazowego do 336,07, to autentyczny sygnał dezinflacji, który przetrwał realny szok podażowy w cieśninie Ormuz, a nie zwykłe rozstrzygnięcie prognoz; jednak odczyt rentowności 2-letnich obligacji na 99,6 percentylu i 40,5 pb wycenianego zacieśniania w horyzoncie 12 miesięcy pokazują, że krótki koniec krzywej jeszcze się do tego nie przeszacował.

Prognozowany nagłówkowy odczyt CPI na 14 lipca na poziomie 3,8% r/r to artefakt efektu bazy, osadzony na wskaźniku bazowym utknętym w okolicy 2,8% i notowaniach WTI wyższych o 13,73% w ciągu pięciu sesji; rentowność 2-letnich obligacji na 99,6 percentylu i 43,5 pb zacieśniania wycenianego w horyzoncie 12 miesięcy pokazują, że krótki koniec krzywej przestał wierzyć w odczyt dezinflacyjny, co czyni szok energetyczny prawdopodobnym zwycięzcą tego rozstrzygnięcia.

Przywrócona irańska blokada morska pchnęła ropę WTI w górę o 4,85% w ciągu dnia i o 9,22% w ciągu pięciu sesji, co zderza się ze świeżą serią potwierdzonych sygnałów osłabienia rynku pracy (zapowiadane cięcia w Volkswagenie, zwolnienia w Amazonie, słabszy odczyt czerwcowego wskaźnika aktywności zawodowej), sprawiając, że odczyt CPI 14 lipca będzie języczkiem u wagi decydującym, czy dominuje reflacja napędzana energią, czy dezinflacja napędzana rynkiem pracy w ścieżce Fed.

Skok WTI o 4,76% w dniu 13 lipca 2026 po amerykańskich uderzeniach na Iran to autentyczny szok geopolityczny, ale przy spadku złota o 0,79% tego samego dnia i braku jeszcze reakcji rynku akcji na ten nagłówek, płynność fiskalna (spadek TGA o 85,8 mld USD w ciągu 30 dni) wciąż wygląda na dominujący czynnik napędzający aktywa ryzykowne przed odczytem CPI 14 lipca.

Czerwcowy odczyt japońskiego PPI na poziomie 7,1% r/r, wraz z jastrzębią rewizją PKB przez BoJ i wciąż restrykcyjnym raportem kredytowym Fed, wskazuje, że reżim uporczywej inflacji i zacieśniania rozszerza się poza USA, jednak Dollar Index i rentowność 10-letnich obligacji skarbowych nie wykazują jeszcze potwierdzającego ruchu, więc płynność fiskalna (spadek TGA o 95,0 mld USD w ciągu 30 dni) pozostaje na razie dominującym czynnikiem napędzającym aktywa ryzykowne.

Wzrost S&P 500 o 0,81% w dniu 9 lipca 2026 lepiej tłumaczy spadek salda Treasury General Account o 134,2 mld USD w tym tygodniu niż leżące u podstaw dane o wzroście gospodarczym, gdzie sprzedaż domów na rynku wtórnym spadła z 3,2% wzrostu do spadku o 2,4% w czerwcu, mimo poprawy liczby wniosków o zasiłek dla bezrobotnych.

Wzrost złota o 1,51% i spadek Dollar Index o 0,13% w dniu 9 lipca 2026 odwracają napędzaną płynnością dekorelację odnotowaną 8 lipca, co sugeruje, że jastrzębi wydźwięk minutek FOMC nie przetrwał kolejnej sesji, a to znów oczekiwania co do stóp procentowych, a nie sama płynność fiskalna, pchają złoto i dolara w przeciwnych kierunkach.

Wewnątrzdniowy spadek złota o 2,0% 8 lipca 2026 bez odpowiadającego ruchu Dollar Index łamie wzorzec, który biuro odnotowało 3 i 6 lipca 2026, i wskazuje na fiskalną płynność (wykorzystanie TGA o 93,9 mld USD wobec emisji netto na poziomie 62,3 mld USD) jako dominujący czynnik ostatnich wahań złota, a nie oczekiwania na cięcia stóp przez Fed.

Skupisko słabnących danych o wzroście (nowe zamówienia ISM Services spadające do 55,1, wskaźnik Employment Trends Index Conference Board spadający do 106,69, ok. 4800 redukcji miejsc pracy w Microsoft) kumuluje się w prawdziwy sygnał spowolnienia, który neutralny odczyt reżimu (wskaźnik ryzyka 50) obecnie maskuje, uśredniając go z rozszerzającym się zastrzykiem fiskalnej płynności (spadek TGA o 95,5 mld USD w 30 dni), a 2,49-procentowy pięciodniowy wzrost S&P 500 lepiej wyjaśnia ta płynność niż dane o wzroście.

Wzrost złota o 1,23% i dzienny wzrost Dollar Index o 0,19% (1,53% w ujęciu miesięcznym) 6 lipca 2026 poruszają się w tym samym kierunku, a nie w kierunkach przeciwnych, co nie jest sygnaturą czystej przeceny oczekiwań na cięcia stóp, a wcześniejszy wzrost rentowności 10-letnich papierów o 4 punkty bazowe wciąż tego nie potwierdza; zastrzyk fiskalnej płynności (spadek TGA o 95,5 mld USD w 30 dni) jest bardziej przekonującym niezależnym czynnikiem wzrostu złota niż terminy działań Fedu.

Skok złota o 1,81% 3 lipca i słabnący Dollar Index odzwierciedlają przecenę oczekiwań na cięcia stóp, której nie potwierdził rynek obligacji, ponieważ rentowność 10-letnich papierów wzrosła w tym samym oknie o 4 punkty bazowe, a spready kredytowe poruszyły się minimalnie.

Wzrost emisji netto do poziomu CRITICAL wraz z poszerzającym się o 95,5 mld USD wykorzystaniem TGA nie przełożył się na ruch krzywej 2s10s ani spreadów kredytowych, co wskazuje, że rynek na razie odczytuje zastrzyk płynności jako równoważący zalew podaży, a nie jako realizację napięcia sugerowanego przez narrację o grawitacji fiskalnej.

Czerwcowy spadek stopy bezrobocia do 4,2% wynikał z odejścia z rynku pracy ok. 700 000 pracowników, a nie z wzmocnienia zatrudnienia, a towarzyszący mu odczyt payrolls na poziomie 57 000 (wobec prognozy 113 000) oznacza, że Fed powinien traktować nagłówkową poprawę bezrobocia jako miraż wynikający ze spadku aktywności zawodowej, a nie za rzeczywistą kondycję rynku pracy.

Sygnał reżimu spadł z AGGRESSIVE do NEUTRAL po słabszym odczycie payrolls, co potwierdza zsynchronizowane słabnięcie wskaźników PMI dla usług w Chinach, Francji, Wielkiej Brytanii i Indiach, jednak stłumione ruchy dolara i akcji oznaczają, że rynek nie potwierdził jeszcze szoku na rynku pracy jako faktycznego zwrotu cyklicznego, a nie jednorazowego odczytu.

Teza o wietrze płynnościowym z 1 lipca doczekała się zapowiedzianego warunku falsyfikującego (słaby odczyt payrolls przy dużej emisji netto), ale reakcja rynku w złocie, rentownościach i dolarze była proporcjonalna, a nie potwierdzająca, a sygnał reżimu pozostaje bez zmian na poziomie AGGRESSIVE mimo szoku na rynku pracy.

Wiatr w plecy dla płynności, na który desk wskazywał 1 lipca, odwrócił się ze spadku salda TGA w tsunami podaży netto emisji, a odczyt sygnału reżimu jako sprzyjającego ryzyku nie uwzględnił jeszcze tej zmiany w wycenie.