Rejestr tez

Fundusze lewarowane odbudowały krótką pozycję w 2-letnich Treasuries do naciągnięcia na poziomie 98,1 percentyla, podczas gdy wyceniana ścieżka Fed umacnia się do 67 punktów bazowych w ciągu 12 miesięcy, a rentowność UST 2Y NOTE wynosi 4,79%.

Kontrakty futures na stopę Fed wyceniają mocniejszą ścieżkę bez cięć (o 81,3 punktu bazowego wyżej w horyzoncie 12 miesięcy), która wybiega przed zarówno spadającą rentowność 2-letnich obligacji skarbowych, jak i słabsze wrześniowe dane o zatrudnieniu, co pozostawia rozciągniętą pozycję krótką funduszy lewarowanych na 2-letnich obligacjach bardziej narażoną na odwrócenie, niż wskazuje na to wyceniona ścieżka.

Fundusze lewarowane zwiększyły swoją pozycję netto krótką na 2-letnich Treasuries o kolejne 16 524 kontrakty w tygodniu do 15 września 2026 roku, do poziomu 1 321 644 kontraktów, rosnąc wobec rentowności znajdującej się na 100. percentylu swojego ostatniego roku oraz ścieżki kontraktów terminowych na stopę funduszy federalnych wyceniającej 70 punktów bazowych dodatkowego zacieśnienia. Warunek falsyfikujący z 18 września ustalony przez Hawk Thorne nie został jeszcze złamany, ale aukcja 22 września bezpośrednio go sprawdzi.

Fundusze lewarowane zwiększyły swoją pozycję netto short na 2-letnich Treasuries o 33 281 kontraktów w tygodniu do 8 września 2026 roku, mimo że rentowność 2-letnich obligacji znajduje się na 100. percentylu swojego rocznego zakresu, a pozycja ta znajduje się już na 97,4. percentylu swojego trzyletniego zakresu, co przy słabej aukcji 2-letnich obligacji US Note 22 września lub zatrzymaniu wycenionej ścieżki zacieśniania Fed może doprowadzić do jej gwałtownego odwrócenia.

Kontrakty na stopę funduszy Fed wyceniają mocniejszą ścieżkę polityki pieniężnej (52 pb wyżej w horyzoncie 12 miesięcy), mimo że fundusze lewarowane wciąż odkupują niegdyś rekordową krótką pozycję na Euro FX, a te dwa sygnały nie mogą jednocześnie mieć racji co do tego, dokąd zmierza siła dolara.

Fundusze lewarowane pokryły 20 724 kontrakty swojej pozycji netto short Euro FX w tygodniu do 25 sierpnia 2026 roku, podczas gdy EUR/USD spadł do 1,16, obalając tezę o wyciskaniu shortów z 21 sierpnia, która wymagała, aby short kurczył się tylko wtedy, gdy waluta utrzymuje swój 20-dniowy szczyt.

Fundusze lewarowane powiększyły pozycję netto short na Euro FX o 4622 kontrakty w tygodniu do 11 sierpnia 2026, wypychając ją na 2,6 percentyl swojego trzyletniego zakresu, co pozostawia zatłoczoną krótką pozycję niepodważoną i narażoną.

Krótka pozycja netto funduszy lewarowanych na Euro FX osiągnęła najbardziej zatłoczony poziom od trzech lat w tygodniu do 11 sierpnia 2026, mimo że EUR/USD znajduje się na 20-dniowym maksimum a Dollar Index na 20-dniowym minimum, co pozostawia krótką pozycję, nie walutę, jako eksponowaną stronę tej transakcji.

Zamykanie przez fundusze lewarowane krótkiej pozycji na 2-letnich Treasuries w tygodniu do 28 lipca 2026 odzwierciedla ograniczanie ryzyka przed odczytem payrolls z 7 sierpnia, nie kierunkowy zakład na cięcia stóp Fed, podczas gdy dalsza rozbudowa krótkiej pozycji na 10-letnich obligacjach oraz wyceniana w kontraktach terminowych mocniejsza 12-miesięczna ścieżka o 42,3 pb obie wskazują, że teza o wyższych rentownościach wciąż obowiązuje na długim końcu krzywej.

Wzrost funta 30 lipca 2026 roku do 1,3442 to szeroki odwrót dolara (indeks dolara spadł do 20-dniowego minimum na poziomie 100,1) wykorzystujący kurs funta jako wehikuł, nie rynek wyceniający bardziej jastrzębi Bank Anglii, mimo własnego odrzucenia zakładów na podwyżkę przez prezesa Baileya.

Krzywa rentowności skarbowych wycenia jednocześnie dwie odrębne historie: krótki koniec (2Y, 5Y, SOFR) domyka krótkie pozycje na fali słabnących danych z Kanady i USA, podczas gdy krótka pozycja na 10-letnich obligacjach rozciąga się do poziomu najbardziej napiętego od stycznia w oparciu o narrację fiskalnej podaży, której długi koniec krzywej się nie wyzbywa.

Niezdolność dolara do wzrostu mimo słabnących szans na cięcia stóp przez Fed i o 37 punktów bazowych mocniejszej wycenionej ścieżki na 12 miesięcy odzwierciedla wciąż rozciągniętą bazę krótkich pozycji na euro i jenie, która absorbuje jastrzębią przecenę poprzez przepływ domykający pozycje, a nie strukturalne ograniczenie dolara.