Rejestr tez

Rozciągnięcie rentowności 2-letnich obligacji Skarbu USA w pobliżu 98. percentyla w ujęciu 12-miesięcznym jest napędzane emisją Skarbu Państwa i presją podażową związaną z odbudową gotówki, nie autentycznym jastrzębim przeszacowaniem ścieżki Fed, ponieważ kontrakty futures wyceniają jedynie 34 punkty bazowe dodatkowego zacieśniania w ciągu 12 miesięcy wobec spowalniającego odczytu PKB.

Rozciągnięcie rentowności 2-letnich obligacji skarbowych USA w pobliżu 99,6. percentyla ich zakresu z ostatniego roku pozostaje historią emisji fiskalnych, nie premii za ryzyko wojenne, co potwierdza fakt, że rentowność nie spadła, mimo że ropa WTI oddała 4,96% w ciągu pięciu sesji na słabnącym ryzyku eskalacji wokół Iranu.

Miesięczny rajd ropy WTI o 25,72% wycenia żywe ryzyko eskalacji z Iranem, którego rynek stóp procentowych nie odzwierciedla; rozciągnięcie rentowności 2-letnich obligacji skarbowych na 100 percentylu to historia podaży fiskalnej, a nie przeszacowania ryzyka wojennego, a te dwa zjawiska nie pozostaną rozłączone bez końca.

Świeża emisja netto obligacji skarbowych o wartości 125,9 mld USD przy jednoczesnym drenażu płynności z TGA o 87,2 mld USD, w połączeniu z żywym szokiem ryzyka podażowego na rynku ropy pchającym WTI na 20-dniowy szczyt, spotęgowuje, a nie łagodzi presję na krótki koniec krzywej, a nadchodząca aukcja 10-letnich obligacji 23 lipca będzie najbliższym testem tego, czy rynek zdoła ją wchłonąć bez ustępstwa w rentowności.

Słabnące oczekiwania na cięcia stóp przez Fed, odczyt EKSTREMALNEJ grawitacji fiskalnej (wysoka emisja netto przy spadku TGA) oraz ropa WTI na świeżym 20-dniowym szczycie powyżej 80 USD przeważają nad autentycznymi danymi o dezinflacji ze strefy euro i USA, więc ścieżkę stóp procentowych wyznacza podaż i energia, a nie trend inflacyjny.

Amerykańskie uderzenia na Iran 15 lipca zbiegły się ze słabym odczytem bazowego PPI (0,2% wobec prognozy 0,3%) i słabszym niż oczekiwano PKB Chin za II kwartał (4,3% wobec 5,0%), a mimo to S&P 500 wzrósł o 0,24%, a WTI spadło o 0,79%, więc rynek wycenia eskalację jako opanowaną i pozwala, by sterował nim chłodzący się globalny cykl; jedynym wyjątkiem jest krótki koniec krzywej, z rentownością 2-letnich obligacji na 100 percentylu roku i 40,5 pb zacieśniania wciąż wycenianego w horyzoncie 12 miesięcy.

Spadek CPI w czerwcu do 3,5% rok do roku, przy jednoczesnym bezwzględnym spadku indeksu bazowego do 336,07, to autentyczny sygnał dezinflacji, który przetrwał realny szok podażowy w cieśninie Ormuz, a nie zwykłe rozstrzygnięcie prognoz; jednak odczyt rentowności 2-letnich obligacji na 99,6 percentylu i 40,5 pb wycenianego zacieśniania w horyzoncie 12 miesięcy pokazują, że krótki koniec krzywej jeszcze się do tego nie przeszacował.

Prognozowany nagłówkowy odczyt CPI na 14 lipca na poziomie 3,8% r/r to artefakt efektu bazy, osadzony na wskaźniku bazowym utknętym w okolicy 2,8% i notowaniach WTI wyższych o 13,73% w ciągu pięciu sesji; rentowność 2-letnich obligacji na 99,6 percentylu i 43,5 pb zacieśniania wycenianego w horyzoncie 12 miesięcy pokazują, że krótki koniec krzywej przestał wierzyć w odczyt dezinflacyjny, co czyni szok energetyczny prawdopodobnym zwycięzcą tego rozstrzygnięcia.

Przywrócona irańska blokada morska pchnęła ropę WTI w górę o 4,85% w ciągu dnia i o 9,22% w ciągu pięciu sesji, co zderza się ze świeżą serią potwierdzonych sygnałów osłabienia rynku pracy (zapowiadane cięcia w Volkswagenie, zwolnienia w Amazonie, słabszy odczyt czerwcowego wskaźnika aktywności zawodowej), sprawiając, że odczyt CPI 14 lipca będzie języczkiem u wagi decydującym, czy dominuje reflacja napędzana energią, czy dezinflacja napędzana rynkiem pracy w ścieżce Fed.

Skok WTI o 4,76% w dniu 13 lipca 2026 po amerykańskich uderzeniach na Iran to autentyczny szok geopolityczny, ale przy spadku złota o 0,79% tego samego dnia i braku jeszcze reakcji rynku akcji na ten nagłówek, płynność fiskalna (spadek TGA o 85,8 mld USD w ciągu 30 dni) wciąż wygląda na dominujący czynnik napędzający aktywa ryzykowne przed odczytem CPI 14 lipca.

Czerwcowy odczyt japońskiego PPI na poziomie 7,1% r/r, wraz z jastrzębią rewizją PKB przez BoJ i wciąż restrykcyjnym raportem kredytowym Fed, wskazuje, że reżim uporczywej inflacji i zacieśniania rozszerza się poza USA, jednak Dollar Index i rentowność 10-letnich obligacji skarbowych nie wykazują jeszcze potwierdzającego ruchu, więc płynność fiskalna (spadek TGA o 95,0 mld USD w ciągu 30 dni) pozostaje na razie dominującym czynnikiem napędzającym aktywa ryzykowne.

Wzrost S&P 500 o 0,81% w dniu 9 lipca 2026 lepiej tłumaczy spadek salda Treasury General Account o 134,2 mld USD w tym tygodniu niż leżące u podstaw dane o wzroście gospodarczym, gdzie sprzedaż domów na rynku wtórnym spadła z 3,2% wzrostu do spadku o 2,4% w czerwcu, mimo poprawy liczby wniosków o zasiłek dla bezrobotnych.